लहानपणी मला फुलांचं नेहमीच आकर्षण असायचं, खरं तर मी फ़ुलवेडी होते. बकुळ, बुचाची सुवासिक फुले गोळा करायला मी थेट शाळेमधूनच जाई. मला या महाकाय झाडांखाली फुलं पडताच धावत जाऊन सर्वां अगोदर गोळा करण्यात खुप आनंद मिळत असे :)
दोन घटनांमध्ये मी ते गोळा करताना इतके हरवले होते की मी माझ्या पालकांना सांगितले नाही म्हणून ते मला सर्वत्र शोधत होते आणि एकदा तर पोलीस तक्रार दाखल करावी लागली होती. फुलं काढायला कुठेही आवडायचं, रांगोळीच्या रूपात असो नाहीतर कागदावर. फुलांची ग्रीटिंग कार्ड पण खूप गोळा करत असे. त्या काळी दिवाळीलाच लोक ग्रीटिंग कार्ड्स पाठवायचे आणि त्याचं फारच अप्रूप असायचं.
या फुलांच्या रांगोळ्यांमुळे मला रांगोळीची कला आवडू लागली आणि मोठ्या-मोठ्या रांगोळ्या काढायला लागले. जेव्हा मी १२ वर्षांची होते, तेव्हा माझा एका मोठ्या रांगोळी स्पर्धेत पहिला नंबर आला आणि प्रसिद्ध मराठी अभिनेते 'राहुल सोलापूरकर' यांचा हस्ते पुरस्कार मिळाला. त्यानंतर मी रांगोळ्या काढत राहिले. खास करून मला संस्कार भारतीच्या सुबक, सुंदर, मोठ्या रांगोळ्या खूपच आवडू लागल्या.
माझे लग्न झाल्यावर, सासरी माझ्या पहिल्या दिवाळी भेटीत मी पुन्हा एक मोठी फुलांची रांगोळी काढली आणि दिव्यांनी सजवली. सर्वांना ते आवडले आणि स्थानिक वृत्तपत्रातही ते प्रसिद्ध झाले.
अमेरिकेमधे आल्या नंतर मला इथे चुकले चुकले वाटू लागले म्हणून मी रांगोळ्या खडूने काढायला सुरुवात केली. साधारणपणे मी होळीच्या दिवशी मोठ्या फुलांच्या रांगोळ्या काढायला सुरुवात केली. ही माझी एका होळीची रांगोळी.
जेव्हा कोविड सुरू झाला तेव्हा सर्वजण ड्राईव्हवेवर चॉक आर्ट करून एकमेकांना उभारी देत होते. त्या वेळी मी माझ्यासह सर्वांना आनंद देण्यासाठी आमच्या घरासमोर एक मोठे फूल काढायचे ठरवले. तो वसंत ऋतूचा आगमनाचा काळ होता म्हणून त्याच्या स्वागतासाठीही ही रांगोळी होता.
ते 25*25 फूट छोटे रेखाचित्र काढल्यानंतर, मला या संबंधात काही गिनीज वर्ल्ड रेकॉर्ड आहे की नाही हे पाहण्याची उत्सुकता होती आणि मला काहीही सापडले नाही म्हणून या विषयी विचारणा करण्यासाठी अर्ज केला. त्यांचे उत्तर आले की आमच्याकडे स्ट्रीट-आर्ट श्रेणी आहे आणि तुम्ही त्याला आव्हान देऊ शकता. त्यासाठी मी माझा अर्ज जून २०२१ मध्ये दाखल केला.
त्यानंतर मी नियमांचा अभ्यास करण्यास सुरुवात केली आणि अनेक आवश्यकता पूर्ण करायच्या होत्या. त्या कश्या करायच्या आणि काय काय लागेल ह्याची यादी केली. सार्वजनिक रस्त्यावर काहीही काढण्यासाठी तुम्हाला परवानगी घेणे खूप महत्वाचे आणि आवश्यक होते.
मी आमच्या शहरातील विविध विभागांमध्ये गेले परंतु परवानगीसाठी निश्चित उत्तर मिळाले नाही म्हणून माझ्या शेजाऱ्याने शहरातील चर्चला विचारण्याचे सुचवले ज्यांच्याकडे पार्किंगची मोठी जागा आहे. मला त्यांच्याकडून परवानगी मिळाली आणि इव्हेंट सर्व्हेअरने ऐनवेळी सांगितले की तो मोजमाप करू शकत नाही. खूप तयारी नंतर हा कार्यक्रम रद्द करावा लागला.
त्यानंतर स्थळ, हवामान, साक्षीदारांची संख्या, सर्वेक्षकाची उपलब्धता आणि माझी उपलब्धता अश्या अनेक कारणांनी गेल्या 2 वर्षांत किमान 10 वेळा हा कार्यक्रम पुढे ढकलण्यात आला आहे. हे पूर्ण करण्यासाठी अनेक घटक एकत्र यावे लागले.
मी गेल्या वर्षी आमच्या ड्राइव्हवेवर 10*15 फूट फ्रेममध्ये ट्रायल ड्रॉइंग केले आणि मुख्य कार्यक्रमाची आतुरतेने वाट पाहत होतो. त्यावरून मी किती खडू आणि किती वेळ लागेल याचा हिशोब केला. असे दिसते की मी सतत रेखांकन केले तर 16 तास लागतील. मुलांनी मला आवश्यक तो विश्रांतीचा वेळ जोडण्यास सांगितला कारण शारीरिक ताकद आणि साक्षीदार मिळून सतत काम करणे अशक्य होते. ह्या सविस्तर अभ्यासावरून असे दिसले की, साधारण दोन दिवस आणि 16 साक्षीदार लागतील.
शेवटी 30 सप्टेंबर 2023 रोजी रेखांकन करण्याचे ठरले आणि 28 तारखेला हवामान चांगले दिसत नव्हते म्हणून मी 1 आणि 2 ऑक्टो रोजी ते करण्याचा निर्णय घेतला कारण हवामान योग्य दिसत होते आणि सुदैवाने सर्व साक्षीदार आणि सर्वेक्षक तयार होते.
या वेळी सुरक्षिततेसाठी मी साक्षीदार आणि एका अतिरिक्त सर्वेक्षकाची योजना आखली. मी दुप्पट खडू देखील ऑर्डर केले. मी पांढऱ्या खडूंबद्दल अधिक चिंतित होतो आणि त्यासाठी मी सर्व क्राफ्टच्या दुकानात गेले आणि अतिरिक्त पांढरे खडू गोळा केले.
या तयारीनंतर, आम्ही २९ सप्टेंबर रोजी आमच्या गावातील एव्हरग्रीन वॉकच्या ठिकाणी गेलो, ज्यासाठी आम्ही अधिकृत परवानगी घेतली आणि बोर्डर काढली. ज्या दिवशी 1 ऑक्टोबर रोजी कार्यक्रमाचे नियोजन करण्यात आले होता, त्या दिवशी आम्ही 8:30 वाजता तेथे पोहोचलो आणि सर्व परिसर पॉवर वॉशने एका कर्मचाऱ्याने धुतला होता आणि तो 9 वाजे पर्यंत कोरडा होईल असे वाटले नाही. एव्हरग्रीन वॉकच्या अधिकारी आणि त्या व्यक्तीमध्ये किती वाजता रोड धुवायचा ह्याबद्दल काही गैरसमज झाला होता म्हणून त्याने सर्व क्षेत्र धुतले. मी हे सर्व पाहून रडायला लागले. आमच्या शहराच्या महापौर, जिने सार्वजनिक रस्त्याची परवानगी मिळवून दिली, ती कार्यक्रमाच्या उदघाटनाला आली होती. मी मग त्या वेळी तिला विचारले की मला माझ्या घराच्या अगदी समोर असलेल्या जागेत काढण्याची परवानगी मिळेल का? तिने पोलीस मुख्यालयाला पटकन फोन केला व विचारणा केली. ती म्हणाली जोपर्यंत तुम्ही कोणाचा रस्ता अडवत नाही तोपर्यंत काहीही समस्या येणार नाही.
आम्ही परत आलो आणि आमच्या घरासमोर बॉर्डर काढली. सुदैवाने कोणाचाही मार्ग न अडवता आयत उत्तम प्रकारे बसला. त्यानंतर मी चित्र काढायला सुरुवात केली, योजनेपेक्षा एक तास उशीर झाला होता.
साक्षीदारांना सोयीस्कर वाटावे म्हणून आम्ही त्यांच्यासाठी शेड लावली आणि खाण्या-पिण्याची व्यवस्था पण केली. मी आणि माझे यजमान , दोघांनी कामावरून सुट्टी घेतली. माझे पती सर्व रेकॉर्डिंग, फॉर्म आणि मला पाणी-अन्न देणे, मानसिक आधार देणे, प्रोत्साहीत करणे यासारख्या सर्व महत्वाच्या गोष्टींची काळजी घेत होते.
चित्रातील बर्फ काढल्यानंतर, अवाढव्य अश्या आकारामुळे पहिले झाड मोजणे कठीण होते आणि कल्पना करणे पण कठीण होते. माझा मुलगा जय याने मला ड्रोनद्वारे कुठे थांबायचे आणि सुरू करायचे हे ठरवण्यासाठी व ते वरतून कसे दिसेल हे दाखवून खूप मदत केली.
कार्यक्रम 1 ऑक्टोबर रोजी सकाळी 10:08 वाजता सुरू झाला आणि 3 ऑक्टोबर 2023 रोजी दुपारी 12:01 वाजता संपला. संपूर्ण रेखांकनाला 500 खडू आणि 23 तास लागले. या 3 दिवसांमध्ये मी चित्र काढत असताना 2 साक्षीदार सतत उपस्थित होते. संपूर्ण घटनेचे व्हिडिओ रेकॉर्डिंग करण्यात आले. 3 ऑक्टोबर रोजी सकाळी 11 वाजता NBC कार्यक्रमाचे चित्रण करण्यासाठी आले. संध्याकाळी 6 वाजता ही बातमी टीव्हीवर आली आणि नंतर 1-2 दिवस ते ही बातमी टीव्ही वर दाखवत होते.
मी रेखांकन पूर्ण केल्यावर प्रथम सर्वेक्षक श्री. कोजो आले आणि त्यांनी मोजमाप घेतले आणि ते नियोजित पेक्षा जास्त होते त्यामुळे मला खूप खूप आनंद झाला. अनेकांनी रेखांकनाला भेट दिली आणि आपल्या सदिच्छा आणि आनंद व्यक्त केला. तीनही दिवस लोक येऊन मला रेखांकन पूर्ण करण्यासाठी प्रोत्साहीत करत होते. रेखांकन झाल्यावर, 5 दिवस पाऊस न पडल्यामुळे खूप लोकांना स्वतः येऊन चित्र बघता आले, खूप लोकांना टीव्ही वरील बातम्यांमुळे ह्या चित्राबद्दल माहिती झाली आणि मग ते भेटायला आले. अगणित लोकांच्या शुभेच्छा आता माझ्या पाठीशी होत्या.
दुसरा सर्वेक्षक ५ ऑक्टोबर रोजी सायंकाळी आले व त्यांनी मोजमाप केले. मागील अनुभवांवरून मी 2 सर्वेक्षकांची योजना केली होती जर एकाने सोडण्याचा निर्णय घेतला तर दुसरा होताच. दुसऱ्या सर्वेक्षकाने देखील पुष्टी केली की मोजमाप मी नियोजित केलेल्यापेक्षा जास्त होते आणि पहिल्या सर्वेक्षकाच्या मोजमापांच्या अगदी जवळ होते. एकंदरीत कार्यक्रम मित्र आणि कुटूंबियांच्या पाठिंब्याने खूप सुरळीतपणे पार पडला, पण इथपर्यंतचा प्रवास खडतर होता. हे सर्व यशस्वी झाले या समाधानाला तोड नाही.
माझे 2438 sq.ft रेखाचित्र, मी बाजूला उभी आहे.
आणि खालील फोटोत मी बाजूला आराम करत आहे, हा फोटो दुपारी सगळे मोजमाप झाल्यावर काढला आहे.
1GB भागांमध्ये व्हिडिओ संपादित करण्यासाठी आणि इतर सर्व कागदपत्रे अपलोड करण्यासाठी आम्हाला दोन आठवडे लागले.
आणि दसऱ्याला मोठी बातमी आली. त्यांनी मला ईमेल केला की माझा अर्ज मंजूर झाला आहे आणि आता मी गिनीज वर्ल्ड रेकॉर्डधारक आहे.
दसऱ्याला मला खरे सोने मिळाले!!
काही links: Largest chalk street-art by one artist | Guinness World Records
No comments:
Post a Comment