माझा गिनीज वर्ल्ड रेकॉर्डचा प्रवास

लहानपणी मला फुलांचं नेहमीच आकर्षण असायचं, खरं तर मी फ़ुलवेडी होते. बकुळ, बुचाची सुवासिक फुले गोळा करायला मी थेट शाळेमधूनच जाई. मला या महाकाय झाडांखाली फुलं पडताच धावत जाऊन सर्वां अगोदर गोळा करण्यात खुप आनंद मिळत  असे :)

दोन घटनांमध्ये मी ते गोळा करताना इतके हरवले होते की मी माझ्या पालकांना सांगितले नाही म्हणून ते मला सर्वत्र शोधत होते आणि एकदा तर पोलीस तक्रार दाखल करावी लागली होती. फुलं काढायला कुठेही आवडायचं, रांगोळीच्या रूपात असो नाहीतर कागदावर. फुलांची ग्रीटिंग कार्ड पण खूप गोळा करत असे. त्या काळी दिवाळीलाच लोक ग्रीटिंग कार्ड्स पाठवायचे आणि त्याचं फारच अप्रूप  असायचं.

या फुलांच्या रांगोळ्यांमुळे मला रांगोळीची कला आवडू लागली आणि मोठ्या-मोठ्या  रांगोळ्या काढायला लागले. जेव्हा मी १२ वर्षांची होते, तेव्हा माझा एका मोठ्या रांगोळी स्पर्धेत पहिला नंबर आला आणि प्रसिद्ध मराठी अभिनेते 'राहुल सोलापूरकर' यांचा हस्ते पुरस्कार मिळाला. त्यानंतर मी  रांगोळ्या काढत राहिले. खास करून मला संस्कार भारतीच्या सुबक, सुंदर, मोठ्या रांगोळ्या खूपच आवडू लागल्या.

माझे लग्न झाल्यावर, सासरी माझ्या पहिल्या दिवाळी भेटीत मी पुन्हा एक मोठी फुलांची रांगोळी काढली आणि दिव्यांनी सजवली. सर्वांना ते आवडले आणि स्थानिक वृत्तपत्रातही ते प्रसिद्ध झाले.

अमेरिकेमधे आल्या नंतर मला इथे चुकले चुकले वाटू लागले म्हणून मी रांगोळ्या खडूने काढायला सुरुवात केली. साधारणपणे मी होळीच्या दिवशी मोठ्या फुलांच्या रांगोळ्या काढायला सुरुवात केली. ही माझी एका होळीची रांगोळी.

जेव्हा कोविड सुरू झाला तेव्हा सर्वजण ड्राईव्हवेवर चॉक आर्ट करून एकमेकांना उभारी देत होते. त्या वेळी मी माझ्यासह सर्वांना आनंद देण्यासाठी आमच्या घरासमोर एक मोठे फूल काढायचे ठरवले. तो वसंत ऋतूचा आगमनाचा काळ होता म्हणून त्याच्या स्वागतासाठीही ही रांगोळी होता. 

ते 25*25 फूट छोटे रेखाचित्र काढल्यानंतर, मला या संबंधात काही गिनीज वर्ल्ड रेकॉर्ड आहे की नाही हे पाहण्याची उत्सुकता होती आणि मला काहीही सापडले नाही म्हणून या विषयी विचारणा करण्यासाठी अर्ज केला. त्यांचे उत्तर आले की आमच्याकडे स्ट्रीट-आर्ट श्रेणी आहे आणि तुम्ही त्याला आव्हान देऊ शकता. त्यासाठी मी माझा अर्ज जून २०२१ मध्ये दाखल केला.

त्यानंतर मी नियमांचा अभ्यास करण्यास सुरुवात केली आणि अनेक आवश्यकता पूर्ण करायच्या होत्या. त्या कश्या करायच्या आणि काय काय लागेल ह्याची यादी केली. सार्वजनिक रस्त्यावर काहीही काढण्यासाठी तुम्हाला परवानगी घेणे खूप महत्वाचे आणि आवश्यक होते.

मी आमच्या शहरातील विविध विभागांमध्ये गेले परंतु परवानगीसाठी निश्चित उत्तर मिळाले नाही म्हणून माझ्या शेजाऱ्याने शहरातील चर्चला विचारण्याचे सुचवले ज्यांच्याकडे पार्किंगची मोठी जागा आहे. मला त्यांच्याकडून परवानगी मिळाली आणि इव्हेंट सर्व्हेअरने ऐनवेळी सांगितले की तो मोजमाप करू शकत नाही. खूप तयारी नंतर हा कार्यक्रम रद्द करावा लागला.

त्यानंतर स्थळ, हवामान, साक्षीदारांची संख्या, सर्वेक्षकाची उपलब्धता आणि माझी उपलब्धता अश्या अनेक कारणांनी गेल्या 2 वर्षांत किमान 10 वेळा हा कार्यक्रम पुढे ढकलण्यात आला आहे. हे पूर्ण करण्यासाठी अनेक घटक एकत्र यावे लागले.

मी गेल्या वर्षी आमच्या ड्राइव्हवेवर 10*15 फूट फ्रेममध्ये ट्रायल ड्रॉइंग केले आणि मुख्य कार्यक्रमाची आतुरतेने वाट पाहत होतो. त्यावरून मी किती खडू आणि किती वेळ लागेल याचा हिशोब केला. असे दिसते की मी सतत रेखांकन केले तर 16 तास लागतील. मुलांनी मला आवश्यक तो विश्रांतीचा वेळ जोडण्यास  सांगितला कारण शारीरिक ताकद आणि साक्षीदार मिळून सतत काम करणे अशक्य होते. ह्या सविस्तर अभ्यासावरून असे दिसले की, साधारण दोन दिवस आणि 16 साक्षीदार लागतील.

शेवटी 30 सप्टेंबर 2023 रोजी रेखांकन करण्याचे ठरले आणि 28 तारखेला हवामान चांगले दिसत नव्हते म्हणून मी 1 आणि 2 ऑक्टो रोजी ते करण्याचा निर्णय घेतला कारण हवामान योग्य दिसत होते आणि सुदैवाने सर्व साक्षीदार आणि सर्वेक्षक तयार होते.

या वेळी सुरक्षिततेसाठी मी साक्षीदार आणि एका अतिरिक्त सर्वेक्षकाची योजना आखली. मी दुप्पट खडू देखील ऑर्डर केले. मी पांढऱ्या खडूंबद्दल अधिक चिंतित होतो आणि त्यासाठी मी सर्व क्राफ्टच्या दुकानात गेले आणि अतिरिक्त पांढरे खडू गोळा केले.

या तयारीनंतर, आम्ही २९ सप्टेंबर रोजी आमच्या गावातील एव्हरग्रीन वॉकच्या ठिकाणी गेलो, ज्यासाठी आम्ही अधिकृत परवानगी घेतली आणि बोर्डर काढली. ज्या दिवशी 1 ऑक्टोबर रोजी कार्यक्रमाचे नियोजन करण्यात आले होता, त्या दिवशी आम्ही 8:30 वाजता तेथे पोहोचलो आणि सर्व परिसर पॉवर वॉशने एका कर्मचाऱ्याने धुतला होता आणि तो 9 वाजे पर्यंत कोरडा होईल असे वाटले नाही. एव्हरग्रीन वॉकच्या अधिकारी आणि त्या व्यक्तीमध्ये किती वाजता रोड धुवायचा ह्याबद्दल काही गैरसमज झाला होता म्हणून त्याने सर्व क्षेत्र धुतले. मी हे सर्व पाहून रडायला लागले. आमच्या शहराच्या महापौर, जिने सार्वजनिक रस्त्याची परवानगी मिळवून दिली, ती कार्यक्रमाच्या उदघाटनाला आली होती. मी मग त्या वेळी तिला विचारले  की मला माझ्या घराच्या अगदी समोर असलेल्या जागेत काढण्याची परवानगी मिळेल का? तिने पोलीस मुख्यालयाला पटकन फोन केला व विचारणा केली. ती म्हणाली जोपर्यंत तुम्ही कोणाचा रस्ता अडवत नाही तोपर्यंत काहीही समस्या येणार नाही.

आम्ही परत आलो आणि आमच्या घरासमोर बॉर्डर काढली. सुदैवाने कोणाचाही मार्ग न अडवता आयत उत्तम प्रकारे बसला. त्यानंतर मी चित्र काढायला सुरुवात केली, योजनेपेक्षा एक तास उशीर झाला होता. 

साक्षीदारांना सोयीस्कर वाटावे म्हणून आम्ही त्यांच्यासाठी शेड लावली आणि खाण्या-पिण्याची  व्यवस्था पण केली. मी आणि माझे  यजमान , दोघांनी कामावरून सुट्टी घेतली. माझे पती सर्व रेकॉर्डिंग, फॉर्म आणि मला पाणी-अन्न देणे, मानसिक आधार देणे, प्रोत्साहीत करणे यासारख्या सर्व महत्वाच्या गोष्टींची  काळजी घेत होते.

चित्रातील बर्फ काढल्यानंतर, अवाढव्य अश्या आकारामुळे पहिले झाड मोजणे कठीण होते आणि कल्पना करणे पण कठीण होते. माझा मुलगा जय याने मला ड्रोनद्वारे कुठे थांबायचे आणि सुरू करायचे हे ठरवण्यासाठी व ते वरतून कसे दिसेल हे दाखवून खूप मदत केली.

कार्यक्रम 1 ऑक्टोबर रोजी सकाळी 10:08 वाजता सुरू झाला आणि 3 ऑक्टोबर 2023 रोजी दुपारी 12:01 वाजता संपला. संपूर्ण रेखांकनाला 500 खडू आणि 23 तास लागले. या 3 दिवसांमध्ये मी चित्र काढत असताना 2 साक्षीदार सतत उपस्थित होते. संपूर्ण घटनेचे व्हिडिओ रेकॉर्डिंग करण्यात आले. 3 ऑक्टोबर रोजी सकाळी 11 वाजता NBC कार्यक्रमाचे चित्रण  करण्यासाठी आले. संध्याकाळी 6 वाजता ही बातमी टीव्हीवर आली आणि नंतर 1-2 दिवस ते ही बातमी टीव्ही वर दाखवत होते.

मी रेखांकन पूर्ण केल्यावर प्रथम सर्वेक्षक श्री. कोजो आले आणि त्यांनी मोजमाप घेतले आणि ते नियोजित पेक्षा जास्त होते त्यामुळे मला खूप खूप आनंद झाला. अनेकांनी रेखांकनाला भेट दिली आणि आपल्या सदिच्छा आणि आनंद  व्यक्त केला. तीनही दिवस लोक येऊन मला रेखांकन पूर्ण करण्यासाठी प्रोत्साहीत  करत होते. रेखांकन झाल्यावर, 5 दिवस पाऊस न पडल्यामुळे खूप लोकांना स्वतः येऊन चित्र बघता आले, खूप लोकांना टीव्ही वरील बातम्यांमुळे ह्या चित्राबद्दल माहिती झाली आणि मग ते भेटायला आले. अगणित  लोकांच्या शुभेच्छा आता माझ्या पाठीशी होत्या.

दुसरा सर्वेक्षक ५ ऑक्टोबर रोजी सायंकाळी आले व त्यांनी मोजमाप केले. मागील  अनुभवांवरून मी 2 सर्वेक्षकांची योजना केली होती जर एकाने सोडण्याचा निर्णय घेतला तर दुसरा होताच. दुसऱ्या सर्वेक्षकाने देखील पुष्टी केली की मोजमाप मी नियोजित केलेल्यापेक्षा जास्त होते आणि पहिल्या सर्वेक्षकाच्या मोजमापांच्या अगदी जवळ होते. एकंदरीत कार्यक्रम मित्र आणि कुटूंबियांच्या पाठिंब्याने खूप सुरळीतपणे पार पडला, पण इथपर्यंतचा प्रवास खडतर होता. हे सर्व यशस्वी झाले या समाधानाला तोड नाही.

माझे 2438 sq.ft रेखाचित्र, मी  बाजूला उभी आहे.

आणि खालील फोटोत मी बाजूला आराम करत आहे, हा फोटो दुपारी सगळे मोजमाप झाल्यावर काढला आहे.

1GB भागांमध्ये व्हिडिओ संपादित करण्यासाठी आणि इतर सर्व कागदपत्रे अपलोड करण्यासाठी आम्हाला दोन आठवडे लागले.

आणि दसऱ्याला मोठी बातमी आली. त्यांनी मला ईमेल केला की माझा अर्ज मंजूर झाला आहे आणि आता मी गिनीज वर्ल्ड रेकॉर्डधारक आहे. 

दसऱ्याला मला खरे सोने मिळाले!!

काही links: 

Largest chalk street-art by one artist | Guinness World Records

CNBC News

Journal Inquirer News

An attempt to break Guinness World Record for Chalk Street-Art

As a child I was always fascinated by flower, actually I was crazy. I will directly go to collect flowers like 'bakul', 'buch' these are super fragrant  flowers. I soon as flower fells of these giant trees, we have to run and get it so no one else gets it :)

In couple of incidents I was so lost by collecting these that I didnt realize that I dint tell my parents so they were looking for me everywhere and once have to file police compliant. Loved to draw flowers on paper, in form of rangoli, collect greeting cards and what not.

With these flower rangolis, I started loving the art of rangoli and started drawing giant ones. When I was 12, I won a prize in huge ragoli competition and got award by famous marathi actor 'Rahul Solapurkar'. I kept on drawing after that.

When I got married, on my first Diwali visit I drew again a huge flower rangoli and decorated with diyas. Everyone loved it and it was published in local news paper too.

After coming to USA I kind of missed it, so started drawing it with chalk. Usually I will draw huge flower rangolis on Holi. 

Then when the pandemic started, everyone was cheering each other by doing chalk art on driveway. That time I decided to draw a huge flower at our cul-de-sac to cheer up everyone including myself. That was spring time and it was also to welcome spring.

After drawing that 25*25ft small drawing, I was curious to see if there is any Guinness world record and didn't find anything so I applied to see if I can get one. They got back me saying we have a street-art category and you can challenge that. I filed my application for that in June 2021. 

After that I started studying the rules and there were many requirements to fulfil. Very important was, you need to get permission to draw on public road.

I went to town's various departments but didn't get definite answer for permission so my neighbor suggested to ask church in town who has big parking lot. I got the permission from them and before the event surveyor said he can't do the measurements. 

After that the event has been postponed at least 10 times in last 2 years due to constraints on location, weather, no of witnesses, surveyor availability and my availability. There were multiple factors to come together to get this done. 

I did trial drawing in 10*15ft frame on our driveway last year and was eagerly waiting for main event. From that I calculated how many chalks and how much time it will take. It looked like its going to take 16 hrs if I do continuously. Kids asked me to add breaks since it will be impossible to do continuously from one's physical strength and getting witnesses. 

Finally it was decided to do on 30th September 2023 and on 28th weather was not looking great so I decided to do that on 1st and 2nd Oct since weather was looking perfect and luckily got all the witnesses and surveyor lined up. 

This time to be on safter side I planned for back up witnesses and one extra surveyor too. I also ordered double chalks incase. I was more worried about the white chalks and did calculations for that to come up with no of chalks needed. I went to all the craft shops and collected extra white chalks. 

After this preparation, we went to venue on 29th September at Evergreen walk in our town, for which we had offcial permission and drew the boarder. The day when event was planned on 1st Oct, we reached there at 8:30 and all the area was washed off with power wash and there was no way it will be dry by 9. There was some miscommunication between the authorities and the person who washed off the area. I started crying. I asked mayor of our town if I can get the permission to draw at my cul-de-sac just opposite to my house instead. She said as long as you dont block anyone's driveway we should be good. 

We came back and did the border at our cul-de-sac to get it going. Fortunaltely the rectagle fitted perfectly without blocking anyone's driveway. After that I started drawing, it was one hour late than the plan. We also got lot of snacks and set up shead for them so that witnesses are comfortable. Took off from work, me and my husband. My husband was taking care of all the recordings, forms and all the supporting functions like providing water food to me, moral support. 

After drawing snow, it was hard to scale first tree and had to go through hard time to imagine. My son Jai helped through showing me how it looks through drone to decide where to stop and start. Lot of efforts went into preparing for it and get it done. 

Event: Event started on 1st Oct in the morning at 10:08 am and ended at 12:01 pm on 3rd October 2023. During these 3 days there were 2 witnesses constanly present when I was drawing. There were breaks during drawing some planned and some unplanned. Whole event was video taped. On 3rd Oct 11am NBC came to cover the event. First Surveyor Mr.Kojo came when I was done drawing and took the measurements and it was more than planned so I was very very happy. Many people visited the drawing and shared their happiness. During all three days people were coming and cheering me. 

Second Surveyor came on 5th Oct in the evening and did the measurements. From last experiences I planned 2 surveyors in case one decides to drop. Second surveyor also confirmed the measurements were more than what I planned and very very close to first surveyor's measurements. Overall the event went smoothly with lots of planning and support from friend and family, but the journey to this point was not easy.

My 2400 sq.ft drawing with me relaxing on the side.

Next Steps: I am in the process of uploading all the documents. The big chunk is 200GB videos, break into 1GB chunk and upload it.

My First Solo Trip

Started early for airport, baba came to drop me off at the airport. Felt very good. Checkin was smooth, then headed to lounge to have some tea. Had tea, samosa and small oats cookies. There was millet khichadi too. Everything was focused on health, it’s called ‘Earth Lounge’.

Next stop was Hyderabad. It’s a pretty cool airport. I directly went to lounge. It was full like a popular South Indian restaurant 🤪 The food was good, typical south Indian dishes which I can eat anywhere anytime.

After full breakfast made few calls and boarded in Tirupati flight which was like a bus 😀 

Was welcomed by beautiful Balaji replica!

Took taxi to Kashi Annapurna Dharmashala, checked in, got ready and headed to Govindraj darshan. Met a good rickshaw wala, who promised to take to Gavindraja and then to Srivari Mettu to go to Tirumala by walk.

The temperature was 105 but I was very determined to complete my pilgrimage barefoot. First darshan was great, then headed to Srivari Mettu.

There were water taps every 20 steps and it helped me a lot by not carrying water bottle and just keep walking. This was less crowded and I could enjoy the scenery and birds chirping. I had fresh mosambi juice, watermelon and lots of water. 

I was hoping I get a free token for Dharshan but tokens were over and I was bit sad that I can’t get darshan now.

After reaching up, kept on walking and checked around what’s the way I can get darshan. Only option was to try for NRI and yesssss I got it. I could see the divine murthy within 3 hrs. 

While looking for options I got the pleasant surprise by the 'miravnuk' for 'Sahstralankar' pooja. I literally got tears in my eyes. I always saw they do that for 'Brahmotsav' and never thought I could be able to see that in person. 

I walked after that to 'Varah' swami darshan and then went to pushkarni which was next to it. I was remembering all but everything was blurry in mind. Pushkarni was was super clean and people were enjoying to the fullest since it was super hot outside.

For free darshan the time was 2 days, super crowded

Varah Swami Temple

Pradakshina

After Pushkarni, I lined up for Darshan. After unforgettable divine sight I headed up to go down. I walked a lot and lot. I got a really good bus to go down but he forgot my stop and took me to last stop. It was downtown Tirupati and there were all kinds of restaurants. I chose a punjabi restarurant where they were making frsh tandoori roti in clay oven outside. Looked very authentic. After a long day I wanted to eat something good and my gut said this is going to be awesome. It was great...I started with matka rabdi and then green kofta with tandoori roti, green chillies and onion. On side I ordered buttermilk. 

After enjoyed dinner I took autorickshaw in the night at 11 to go to my hotel. I was very ready to sleep. I took shower, talked with Shri and went to bed.

Second day was exciting too. Woke up, took shower, took Kanyakamata darshan. 

Ate authentic breakfast and just outside the hotel got brand new taxi to go up. 

This was total different experience than yesterday. Could enjoy the great mountain view in different angles. Reached and stood in a queue for darshan. My darshan was done in 45 minutes with tons of satisfaction. After years I got to see the 'Balaji' murthy from first door. They also gave tirtha, ashirwad, prasad (banana and ultimate pongal) It was not even 10% crowded. I sat long time. Wrote my wishes on stone(which I came to know a new thing ever). Listened to the mantras which 10-15 poojaris were chanting. This day was a total different day as compared to yesterday at the same place.

I came out, picked up prasad laddoos and exercise to check the museum but it was closed. Afte that I decided to go down by stairs by Alipiri since its easy to get taxi to go to my hotel. It took me more than 3 hrs, its a very long way. I enjoyed some very good fruits on the way but it was very crowded. Next time onwards only Srivari Mettu, thats what I decided. My legs were literally broken.

 I was looking for taxi and what a surprise I found the same taxi driver who dropped me at the starting of the stairs to come down. He promised me to take to my hotel, then to 'Padmavathi' and then to airport. 

I went to hotel packed everything and ate my lunch (around 3) in the same restaurant, the authentic south indian thali was just wow. I bought some poodis also there and headed to 'Padmavathi' I was worried if I get late I will miss the flight but could the darshan and catch my flight on time.

Was very excited to go to Ana's house after years.

I was very worried about first solo trip but I am glad I did it. This was a great pilgrimage too. During these 2 days I felt like I meditated a lot and could see the effect of it. I am finding a closure to a huge loss.

After vari, this was the divine experience which I lived through!